સમીરે સાંજના સોડમાં સુતા

ં, નણદલીએ સાદ કીધો રે;

હવું પ્રભાત પીયુ થયો ઘેલો, ઉંઘરેટો જઈ સૂતોરે.

હરિનું પીતાંબર સેજે રહ્યુંરે, પાલટીને પટફૂલ ગયો;

ક્યમ કદી વનજાઉંરે મહી વેંચવા, દુરિજન લોકબોલ કહ્યો રે.

દીઠડે ડાઢ ગળે, અસતીઆ બહુ બળે, તો અભિમાન શું કરીએ;

નરસિંહાચો સ્વામી ભલે મળિયો, ભવસાગર ઉતરીએરે.