વિધવા વિલાપ

કવિતા · નર્મદાશંકર દવે

(ગરબી)

વ્હાલા મુજને છોડી વ્હેલો કહાં ગયો;

આંખોમાંથી જળની ધારા જાય જો,

ટહાડો વાઈ અંગે તાવ ધિકી રહ્યો;

લખ્યો આંક તે કેમ કર્યો ન ટળાય જો. વ્હાલા૦ ૧

મ્હારું કહેલૂં સંધૂં મિથ્યા થાય રે,

એક ઘડી પણ ઠર્યો ન તું મુજ પાસ જો,

દિલમાંથી પળભર પણ ના વિસરાય રે;

હું તો રાખી દિલાસાની આશ જો, વ્હાલા૦ ૨

નિંદરામાંથી ઝબકી ' પ્યારા ' હૂં વદી;

આવી તૂને ઝટ વળિ ભેંટીજાઉં જો,

મુજ દિલમાં ના ખાંખો થાએ તૂં કદી;

રાત્રદિવસ હૂં વીજોગે મૂંઝાઉં જો. વ્હાલા૦ ૩

હૈડામાંની ભઠ્ઠી બાળે મૂજને;

તેથી દાઝી જીવડો ઊડી જાય જો,

કહાં જઈને જડ્યૂં હૂં જીવડા તૂજને

હાથપગો તો પાછા બહુ ખેંચાય જો. વ્હાલા૦ ૪

જોર હવે રહ્યું નહીં રે મારા તનમાં;

પ્રેમભારથી આંખો ખૂબ ડભય જો,

કોનૂં કહ્યું લાવૂં નહિં કંઇ હૂં મનમાં;

સાંજ મને તો ખસૂસ ખાવા ધાય જો. વ્હાલા૦ ૫

સ્રોત: ગુજરાતી વિકિસ્રોત · કડી