વહાલાને જોતાંયે મહારી

, ભૂખલડી ભાંગી;

ઘરમાં રહીને શું રે કરૂં માહારી, આંખલડી લાગી. વહાલાને–ટેક

શામળી સુરતે મન, મોહીને લીધું;

કાંઈક શામળિયે વહાલે, કામણ કીધું. વહાલાને.

સંસારીનું સુખ હું તો, તજીને બેઠી;

મધુરી મૂરતી મારે, પાંજરીએ પેઠી. વહાલાને

સોનાની સાંકળીએ મુને, બાંધી રે તાણી;

મનડાની વાતો રે પેલે, મોહનિયે જાણી. વહાલાને.

તુજ મુજ વચ્ચે વહાલા, અંતર નથી;

નરસૈયાચા સ્વામીની લોકે, કથની કથી. વહાલાને.